Pierwsza powieść Stanisława Lema, dzięki której wkroczył do panteonu gwiazd światowej literatury nie tylko s-f. Akcja obraca się wokół Meteorytu Tunguskiego, który okazuje się być statkiem kosmicznym wysłanym na naszą planetę z Wenus. W niemal sto lat po jego (meteorytu) upadku na Gwiazdę Zaranną zostaje wysłana ziemska ekipa, która znajduje ruiny cywilizacji, wymarłej najprawdopodobniej na skutek bratobójczej wojny atomowej...
W tej książce ujawnia się fascynacja Lema nauką, przejawiająca się w natrętnym tłumaczeniu praw fizyki (na szczęście autor potem zaniechał łopatologicznego wyjaśniania spraw dziś oczywistych dla każdego oblatanego w naukach ścisłych licealisty). Pokazał też swoje zainteresowanie człowiekiem, zwłaszcza tym stającym wobec wyzwań i prób przekraczających ludzkie możliwości. Na mnie największe wrażenie wywarły wspomnienia Człowieka z Kandżengongi - referującego swoje wspomnienia alpinisty, uczestnika wyprawy na Wenus. Jeden rozdział, a o Człowieku mówi więcej niż inna cała powieść.