„Niezwyciężony” zaczyna się od symfonii granej przez maszyny – służki człowieka. W miarę jednak nadchodzących klęsk cały ten złom odsunięty zostaje na bok – pozostają jedynie dramaty ludzi postawionych wobec nieznanego; świat prywatnych uczuć i dojrzewania Rohana, uwikłanego w dziwną psychomachię ze swym dowódcą. Taka jest treść „głęboka” powieści – na powierzchni toczy się w tym samym czasie wartka, pełna napięcia i monumentalnych, batalistycznych obrazów akcja, naśladująca udanie literackie wzorce rozmaitych „wojen światów”. [Interart 1995]