Antoine de Saint-Exupéry (29 VI 1900 - 31 VII 1944) uważany jest za jednego z najwybitniejszych pisarzy francuskich podejmujących tradycję humanistycznego heroizmu.
Z zawodu dyplomowany pilot, debiutuje w 1926 r. opowiadaniem pt. "Lotnik". Spuścizna literacka autora obejmuje poza listami i artykułami następujące utwory: "Poczta na Południe", "Nocny lot", "Ziemia, planeta ludzi", "Pilot wojenny", "List do zakładnika", "Mały Książę" i wydaną pośmiertnie "Cytadelę".
Tematyka większości książek Saint-Exupéry'ego odzwierciedla jego doświadczenia jako pilota cywilnego i wojskowego, pisarzowi nie chodzi jednak o sam opis przygód lotniczych, lecz o pokazanie, że w chwili niebezpieczeństwa, w walce z żywiołami człowiek potrafi pokonać własną słabość i zdobyć się na bohaterstwo, czerpiąc siłę z poczucia obowiązku i odpowiedzialności, z poczucia wspólnoty i solidarności z ludźmi.
"Nocny lot" (wyd. fr. 1931) wysuwa problem odwagi i zwycięstwa nad sobą w imię dobra innych - tematem książki jest wprowadzenie niebezpiecznych lotów nocnych dla utrzymania łączności między Europą a Ameryką Południową. "Ziemia, planeta ludzi" (wyd. fr. 1939) jest opowieścią poetycko-filozoficzną, w której Saint-Exupéry, odwołując się do przeżyć własnych i przeżyć swoich przyjaciół, daje wyraz przekonaniu, że wielkość jest powołaniem każdego człowieka - trzeba mu tylko stworzyć szansę.

[PiW, 1970]