Wszystko kręci się wokół miłości, więc głównym bohaterem musi być Eros — psotny chłopiec, amorek z łukiem i strzałami, a jednocześnie najstarszy z bogów, bo bez niego nie byłoby przecież żadnego owocu miłości, innych bogów nie wyłączając. Eros posiada władzę nad wszystkimi potrafiącymi poddać się namiętności, nie oprze mu się nawet Dzeus, „najdostojniejszy kochanek wszystkich nimf i pięknych śmiertelniczek”[Książka i Wiedza, Warszawa 1978], szukający spełnienia pod różnymi postaciami: łabędzia, byka, satyra. Jego władzy poddają się wszyscy śmiertelnicy i niemal wszyscy bogowie — od razu widać, co tak naprawdę lubili Grecy, wszak „Olimp grecki miał takiego Erosa, na jakiego zasługiwał”[Książka i Wiedza, Warszawa 1978].

Tomik zawiera kilkanaście opowiadań powstałych z materiałów zebranych do „Mitologii” i odrzuconych ze względu na ich, jak pisze autor w przedmowie, niepedagogiczny charakter. „Mitologia” powstała bowiem dla młodzieży. Dzisiaj czytając zbiorek „Eros na Olimpie” można wysnuć wniosek, że kiedyś młodzież była bardzo grzeczna i poprawna. Współczesnemu nam pokoleniu niestraszne są takie subtelne nawiązania do tematów tabu, w tym erotyki; młodzież zna dużo więcej pikantnej literatury, niż kilka pokoleń wcześniej.