Podaj.net

Dane o książce

 

Der Gloeckner von Notre Dame

Autor:
Victor Hugo
Wydawnictwo:
Eduard Kaiser Verlag
Okładka:
twarda
ISBN:
książka bez ISBN
Liczba stron:
311
Rok wydania:
1971

Słowa: brak

Średnia ocena książki:
(Oceniało 564 użytkowników podaj.net i Biblionetka.pl)

Inne ciekawe w tej kategorii

TYTUŁ:
  Die Studentenbewegung als Thema der Literatur der BRD [Andrzej Talarczyk]
  Das Grosse Lexikon in Farbe [Dr Ulrich Mohr]
  Rosendorf Quartett[Nathan Shacham]
  Griechische Inseln [Johannes Gaitanides, Laslo Irmes]
  Hinter den Kulissen[Dieter Bohlen]
  Professor Mamlock [Friedrich Wolf]
  Jobs mit Zukunft[Markus Schmid]
  Im Vorhof der Hölle [Carlo Ross]
  Ihr Hobby Perserkatzen[Dominik Kieselbach]
  Die Schiffe der Kleopatra. Ein Krimi Aus Dem Alten Rom [John Maddox Roberts]

Najwyżej oceniane w tej kategorii

TYTUŁ:  
  Der Gloeckner von Notre Dame [Victor Hugo] 3.87
  Die Saat des Bösen [Jeffery Deaver] 2.86
dansemacabre (170/6/176) |

Ujmująca i niezwykła historia zdeformowanego człowieka, którego życie od początku do końca było pasmem nieustających cierpień. Dramatyczna, dość brutalna, ale napisana z niezwykłą finezją i dbałością o frazę.

aredhela (41/1/42) |

Piękna, pełna namiętności i czaru historia, ale nie dla każdego czytelnika. Do tej powieści trzeba dojrzeć, dorosnąć, żeby pojąć w pełni jej treść, wiem z doświadczenia. Czytałam ją w czasie, gdy do kin wchodził disneyowski "Dzwonnik z Notre Dame" i chciałam przybliżyć sobie treść, ale szybko mnie znudziła. Niedawno do niej wróciłam i czytałam dosłownie po nocach, do tego stopnia porwały mnie losy bohaterów. Niezwykle ciekawie jest też przedstawiony obraz średniowiecznego Paryża, stosunków w nim panujących oraz podziału społecznego. Polecam gorąco!

sanya (26/2/28) |

Jedna z moich ulubionych powieści, wolę ją od osławionych "Nędzników". Fabułę chyba każdy zna (jeśli nie z książki, to z filmów, animacji Disneya czy świetnego francuskiego musicalu). Powieść przedstawia splątane ze sobą losy cyganki Esmeraldy, garbusa Quasimodo, archidiakona katedry Notre Dame Klaudiusza Frollo i niedocenianego poety Gringoire'a na tle panoramy XV-wiecznego Paryża.
Nie przyciągnął mnie do tej książki styl Hugo, wolę bardziej współczesny sposób prowadzenia narracji, ale zachwyciła mnie fabuła, fascynujące postacie. Frollo jest chyba moim ulubionym bohaterem w literaturze. Z jednej strony to dobry człowiek, z drugiej targa nim namiętność, która wyzwala w nim najgorsze instynkty, popycha ku zbrodni tragicznej dla niego samego. Bezwzględny Frollo budzi o wiele większe współczucie niż niewinna i naiwna Esmeralda.
Bardzo podobał mi się także opis Paryża na przełomie średniowiecza i renesansu, zwłaszcza sugestywny opis półświatka włóczęgów i przestępców.
Ostrzegam, że książkę momentami czyta się dość ciężko, część opisów może nużyć, ale naprawdę warto ją poznać.

piecucci (101/3/104) |
 

Dzieło to jest obrazem piętnastowiecznego Paryża, a inspiracją do jego napisania, było ujrzenie przez Wiktora Hugo napisu "Przeznaczenie" na murze Katedry Marii Panny.

Któż z nas nie zna Dzwonnika z Notre-Dame? Wszyscy znamy tę postać, choć tak naprawdę niewielu z nas czytało powieść, z której wywodzi się ta postać. Quasimodo, czyli ten sławny dzwonnik, to jeden z głównych bohaterów powieści. Jest on wielkim, bardzo oszpeconym przez naturę, lecz dysponującym nieprawdopodobną siłą garbusem, który będąc niemowlęciem został przygarnięty przez archidiakona katedry Klaudiusza Frollo. Ksiądz Klaudiusz nieszczęśliwie zakochuje się w pięknej Cygance, Esmeraldzie i przez swą miłość odchodzi od zmysłów i nie kontroluje siebie, pragnąc tylko zdobyć Esmeraldę. Nie wie, że równie mocno kocha ją Quasimodo.

To co, ciekawe w tej powieści to fakt, iż żaden z bohaterów nie jest doskonały i nikt nie jest postawiony po dobrej lub złej stronie. Każdy popełnia błędy i każdy musi za nie płacić. Lektura jest wciągająca, lecz czasem mogą nużyć niektóre rozbudowane opisy średniowiecznego miasta, obyczajów, gęstość przypisów. Jednak polecam z uwagi na fabułę, jest bardzo ciekawie zbudowana, interesujące są losy bohaterów i zakończenie myślę, że także jest niebanalne.