| |
Wielkie dzieło powieści wiktoriańskiej, studium kobiecości i legendarna historia miłosna. Fabuła obejmuje dzieciństwo i młodość tytułowej bohaterki - sieroty wychowywanej przez oschłych i pełnych pychy krewnych, a potem surowy zakład religijny dla dziewcząt. Ale właściwa akcja rozpoczyna się, gdy dorosła już Jane trafia jako guwernantka do rezydencji bogatego mizantropa Edwarda Rochestera. Ona jest młodziutka, biedna, czysta i szlachetna, ale ma twardy i niezłomny charakter. On - pozbawiony złudzeń, zgorzkniały, władczy i namiętny; a do tego kryje ważny i ponury sekret. Historia uczucia tych dwojga, choć trąci banałem w opisie, pod piórem pani Bronte urasta w kawał świetnej literatury. Gotyckiego uroku nadaje powieści przestrzeń, nastrój niepokoju i tajemniczości, a nawet - elementy ponadnaturalne. Lektura obowiązkowa.
|
| |
Powieść Charlotte Bronte, zaliczana do szczytowych osiągnięć literackich epoki wiktoriańskiej, opowiada o losach ubogiej dziewczyny, która zmaga się z ograniczeniami narzuconymi przez płeć i pochodzenie, oraz o trudnej, na pozór niemożliwej do spełnienia miłości.
Ta doskonale napisana książka, odznaczająca się zarówno przenikliwością psychologiczną, jak i siłą wyrazu, do dziś pozostaje dziełem oryginalnym. Autorka, kreśląc obraz wielkiej namiętności, nie odwołuje się - co rzadkie w ówczesnej literaturze - do zasad moralnych i nie utożsamia ich z konwenansami, lecz kładzie nacisk na przymioty serca.
Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 2003 rok
|
 |
Powieść "Jane Eyre" ukazała się po raz pierwszy w październiku 1847 roku w trzech tomach i okazała się wielkim wydawniczym sukcesem.
"Jane Eyre" zbiera motywy, które są niezwykle romansowo nośne, na przykład trójkąt, uwiedzenie, mezalians, ustanawiające nieco perwersyjne i pełne erotycznego napięcia relacje między bohaterami. Te elementy fabuły potraktowane są jednak nieszablonowo: o istnieniu trójkąta przez dłuższy czas czytelnik nie wie, do uwiedzenia nie dochodzi, a mezalians w swym głównym, społecznym wymiarze jedynie w niewielkim stopniu jest sproblematyzowany. Podobnie rzecz się ma w przypadków częstych w romansach elementów baśniowych. Ich tropiciel dopatrzyłby się tu zapewne schematów Kopciuszka oraz Pięknej i Bestii. Co prawda dziwny to Kopciuszek, który ma bogactwo ukochanego za nic, zabiera pantofelek i ucieka, a zwłaszcza dziwna to Piękna, która jest brzydka.
[Wydawnictwo Zielona Sowa, 2007]
|
