Druga część przygód czarodzieja jest ciekawsza od pierwszej, lecz nie jest tak dobra jak część czwarta, choć jest to moje osobiste zdanie. Bohater jest nadal dzieckiem i zachowuje się tak, autorka nadała mu siły niezwykłe i jak zwykle tylko on mógł sobie poradzić z nieszczęściem nawiedzajacym Hogward. Jest to momentami irytujące, lecz miłośnicy nastoletniego czarodzieja nie zawiodą się i tym razem. Książka wciąga, aż do ostatniej kartki.

Jest to drugi tom przygód młodego czarodzieja Harrego Pottera. W tej części bohater musi uratowac uczniów przed bazyliszkiem który petryfikuje jego przyjaciół, a na koniec porywa siostrę jego najlepszego przyjaciela.
Ksiazkę tę polecam tak jak pierwsza częsć, ponieważ jest ona lektura ciekawą i dajacą do myślenia.
Spodoba sie ona zarówno doroslym, jak i dzieciom.

Harry, po powrocie na wakacje do domu ciotki i wuja, nie otrzymuje żadnych listów od swoich przyjaciół z Hogwartu. W dniu dwunastych urodzin chłopca w jego pokoju zjawia się domowy skrzat Zgredek, który ostrzega go przed powrotem do szkoły. Bohater mimo wszystko postanawia wrócić do Hogwartu, nieświadom, że znajdzie się w śmiertelnym niebezpieczeństwie…
Ta część jest trochę gorsza od poprzedniej. Fabuła jest co prawda ciekawa, a akcja dynamiczna, jednak są tu momenty, które niepotrzebnie hamują jej rozwój. Mimo wszystko książkę polecam!

Druga część przygód Harry'ego Pottera wprowadza kluczowy dla dalszej fabuły wątek czystości czarodziejskiej krwi. Badacze zwracają uwagę na postulowany w narracji egalitaryzm, co stanowi zaprzeczenie brytyjskiego przywiązania do szlachectwa, urodzenia, dzielenia społeczeństwa na warstwy i obdarzania wyżej stojących w hierarchii specjalnymi przywilejami. W świecie przedstawionym powieści Rowling ów elitaryzujący punkt widzenia reprezentują czarodzieje "czystej" krwi, nie szanujący tych, którzy nie dorównują im urodzeniem. W swojej nietolerancji posuwają się nawet do pragnienia eliminacji, czy samej eliminacji gorzej urodzonych. Znamienne, że postulat oczyszczania czarodziejskiego świata z niegodnych magii elementów (znamy to, prawda?) wysnuł jako zasadniczy Lord Voldemort, dzięki czemu zyskał poparcie potężnych, czarodziejskich rodów. Tymczasem pozytywni bohaterowie książek Rowling, z którymi utożsamia się czytelnik to - Harry - potomek czarodzieja "czystej" krwi i czarownicy z rodziny mugoli, Ron - potomek rodziny "zdrajców krwi", czarowników mieszających krew z mugolami, i Hermiona, dziewczyna z rodziny mugoli, określana przez antagonistów jako "szlama" (czarownica szlamowatej krwi, niegodna, by studiować magię).
Ważna, potrzebna książka, poruszająca w jasny dla dziecka sposób problem kluczowy dla społeczeństwa, wciąż zbyt rzadko podejmowany w literaturze dziecięcej. I nie tylko.