Jedno z najbardziej przejmujących, osobistych i jednocześnie parabolicznych wyznań literackich. Plath dokonuje na kartach "Szklanego klosza" swoistej wiwisekcji duszy. Jej bohaterka, oczywista porte parole autorki, zmaga się z dusznym i nieprzyjaznym jej światem, przed którym kryje się pod szklanym kloszem własnej jaźni.
Poruszająca, głęboko humanistyczna i wspaniale napisana książka, dzięki której autorka zyskała wielką popularność. Na pewno jednak nie taki cel przyświecał jej, gdy pisała tę powieść. Jaki? Nietrudno zgadnąć, trzeba jedynie oddać się uważnej lekturze. To niebezpieczna wyprawa w głąb duszy samej Plath. Niebezpieczna, ale wspaniała.