|
| |
Książka o odwiecznej walce dobra ze złem i przesłaniem że dobro jednak zawsze wygrywa, a złych ludzi spotyka zasłużona kara. Balladyna jest kobietą pragnącą władzy i bogactwa za wszelką cenę, do tego stopnia że jest w stanie zabić ludzi stojących na jej drodze w tym nawet własną siostrę. Po wielu latach zostaje ukarana za swoje haniebne czyny śmiercią.
|
|
| |
"Balladyna" to według mnie niedoceniany, mimo swej sławy, polski dramat. Bo cóż to za sława?! Sława szkolna, czyli antysława. Rzadko jesteśmy w stanie przyznać, że zaciekawiło nas tzw. arcydzieło literatury polskiej. A"Balladyna" to nasz rodzimy "Sen nocy letniej". To szekspiriada w najlepszym wydaniu. Opowieśc o namiętnościach, ludziach i świecie nadprzyrodzonym, przesycona humorem czesto dwuznacznym. Zachecam do powrotu lub odkrycia tego tekstu, do wniknięcia w krainę metafizycznej poetckości.
|
|
| |
Dramaty nie są literaturą dla każdego. Ale tragedie Słowackie znać warto, a nawet trzeba. Nie dlatego, że "wielkim poetą był", ale, że stworzył literaturę wielkiego kunsztu i jeszcze większych namiętności. Referowanie tekstu byłoby w przypadku tego dzieła nie na miejscu, powiem więc tyle - zanim sięgną Państwo po wizyjne, mistyczne dzieła takie jak "Sen Srebry Salomei", czy "Ksiądz Marek", proponuję "Balladynę" jako najprostszy, łatwy i wdzięczny w lekturze haczyk, który skłoni do dalszych odkryć Słowackiego jako dramaturga.
|
|
 |
Dobrze znany dramat o ludzkich słabościach i namiętnościach, o zbrodni, miłości, o pożądaniu i pragnieniu władzy.
Balladyna zabija swą siostrę Alinę, która- w jej mniemaniu- stoi na drodze do honorów i sławy u boku Kirkora. Dość prosty schemat postępowania ( za swą zbrodnię Balladyna musi ponieść karę ) ukazany w tajemniczej, baśniowej atmosferze. Dobrze budowane napięcie kolejno następujących po sobie scen, komunikatywność języka i uniwersalność przesłania- to wszystko powoduje, iż dzieło Słowackiego do dziś jest żywo komentowaną i poruszającą młodzież szkolną lekturą.
|
