| |
Powieść poetycka najwybitniejszego europejskiego romantyka, przetłumaczona przez najbardziej znanego polskiego romantyka - to rarytas sam w sobie. Bajroniczny bohater - młody, ponury, z piętnem zbrodni na szlachetnym czole, wciąż uwodzi łaknących wzruszeń czytelników. A tragiczna historia miłosna - czytelniczki. Opowieść o miłości, zbrodni i zemście ma jednak przede wszystkim nieprzemijające walory języka i stylu, i wciąż jeszcze stanowi kawał bardzo porządnego poetyckiego rzemiosła. A przekład Mickiewicza i anarchistyczno-aktywistyczne pobudki bojowe sprawiają, że tekst staje się nam wyjątkowo bliski. Może zachęci do zapoznania się z wielkimi, angielskimi, czy niemieckimi, dziełami epoki. Smutny to i nieco wstydliwy fakt - Polacy, spadkobiercy tradycji romantycznej po dziś dzień, żadnego romantyzmu, poza rodzimym, nie znają. A szkoda.
|
| |
Giaur to powieść poetycka. Tytułowy bohater, Giaur, jest osobą tajemniczą, zamkniętą w sobie, egoistyczną, dumną, samotną i przede wszystkich buntowniczą.
Giaur wkroczył na teren należący do Hassana i nie zachował obowiązujących tam zwyczajów. Przez to musiała zginąć jego ukochana Leila, żona Hassana. Hassan postąpił tak, jak musiał, zabijając ją, ale także cierpiał po jej stracie. Giaur jednak wybiera zemstę. Zabija Hassana. To wcale nie przynosi mu ukojenia. Będzie się teraz błąkał samotnie w bólu...
Dla tych, którzy lubią powieść poetycką i dla tych, którzy mają Giaura jako lekturę. Osobiście bardzo polecam chociaż zajrzeć. Mimo chaotycznej konstrukcji, lekturę da się zrozumieć i wtedy okazuje się bardzo ciekawa.
|
