Amerykańska tancerka Isadora Duncan pozostawiła po sobie pamiętniki, w których opisała dzieje swojego życia. Jest to historia tragiczna i wzruszająca, choć napisana w dość egzaltowanym stylu. Duncan stworzyła nową filozofię tańca, według której miał on swobodnie wyrażać człowieka, jego uczucia, emocje i myśli. Odrzucała ograniczenia, jakie jej zdaniem narzucał taniec klasyczny. Życie Isadory Duncan, uparcie łamiącej kolejne konwenanse, niestrudzonej w walce o własne "ja" i wyzwolenie tańca, obfitowało w tragiczne wydarzenia i skandale. Wyobrażała sobie, że umrze śmiercią samobójczą w morzu przy świetle księżyca, a na ironię zginęła podczas jazdy samochodem. Długi szal, który miała na szyi wkręcił się w koła samochodu i przetrącił jej kręgosłup.