Nie sposób opisać emocji, jakie budzą się w człowieku po przeczytaniu tej książki. Powieść tak wielowarstwowa, że jej przesłanie rozpatrywałam z kilku punktów widzenia.
Doskonały rys psychologiczny bohaterów. Analiza zachodzących w nich przemian, rodzących się marzeń, nadziei, ale także trawiących smutków. Poznajemy najgłębsze tajemnice ludzkiego umysłu i serca. Namiętności, paranoje, głęboko skrywane sekrety.
Przywołuje demony przeszłości, które prześladują latami. To opowieść o wspomnieniach, których nigdy nie zdołamy pogrzebać, choć bardzo tego pragniemy.
To także wspaniała opowieść o miłości bliźniaczej i więzach krwi. O przywiązaniu i utraceniu.

Umierająca, sławna pisarka odkrywa tajemnice swego życia przed młodą pisarką jej biografii.
"Proszę powiedzieć mi prawdę" - poprosił ją kiedyś młody dziennikarz. Nie powiedziała mu. Jednak od tamtej chwili nie zaznała spokoju. W obliczu śmierci postanowiła odkryć swoją przeszłość spowitą w mroczne sekrety. Bo "milczenie nie jest naturalnym środowiskiem dla ludzkich historii. One potrzebują słów. Bez nich blakną, chorują i umierają. A potem straszą po nocach..."
Rewelacyjna powieść. Polecam szczególnie miłośnikom „Cienia wiatru” C. R. Zafon’a