Książki tej właściwie nie można zaliczyć do gatunku science-fiction. Głównym bohaterem jest co prawda emerytowany kosmonauta, który był na Księżycu, ale w utworze nie pojawia się żaden wątek fantastyczny.
Akcja zaczyna się w Indiach, gdzie bohater przyjeżdża w interesach. Stopniowo poznajemy jego życie, a bieżące wydarzenia mieszają się z wyjątkowo realistycznymi retrospekcjami przedstawiającymi lądowanie na Księżycu. Wkrótce odkrywamy, że od czasu tamtej misji przytrafiło mu się wiele złego - rozwiódł się z żoną, jego syn wstąpił do groźnej sekty, a a on zamiast dalej być pilotem wykonuje nudną pracę dla firmy handlowej. Tak naprawdę kosmos to jedyne miejsce, w którym nasz bohater był szczęśliwy, i choć wie, że to nierealne, marzy, żeby tam wrócić. Książka opowiada o poszukiwaniu przez niego sensu życia - jak już mówiłem, to raczej utwór obyczajowy niz fantastyczny.
Początek jest bardzo wciągający, potem zaczęło mnie nudzić. Coś dla miłośników nastrojowych, lirycznych powieści.