|
| |
Książka w pełni zasłużenie uhonorowana nagrodą Hugo i Nebuli. Ta wciągająca opowieść przenosi nas w przestrzeń kosmiczną gdzie jesteśmy świadkami zmagań młodych i inteligentnych dzieciaków w „walce” o błękitną planetę. „Gra Endera” rozpoczyna cykl sagi o genialnym dziecku z polskimi korzeniami. Książka bardzo wciągająca, zabawna a momentami wzruszająca. Polecam każdemu bez względu na to czy jest fanem fantastyki czy też nie. Książkę Carda po prostu trzeba przeczytać.
|
|
| |
"Gra Endera" to klasyka SF. Książka ta pozornie opowiada o dzieciach, ale mimo, że Ender i jego koledzy to mali chłopcy, to ich mentalność i inteligencja przyćmiłaby niejednego dorosłego. Książka świetnie oddaje klimat szkoły wojskowej, w której uczy sie tytułowy bohater, a opisy zajęć dydaktycznych tych dzieciaków dają pole do popisu naszej wyobraźni. A kim jest Ender - czy aby na pewno tylko uczniem? Przeczytaj i przekonaj się sam.
|
|
| |
"Gra Endera" zdobyła najważniejsze nagrody w dziedzinie science fiction – Hugo i Nebulę.
Wobec śmiertelnego zagrożenia z kosmosu Ziemia przygotowuje swoją broń ostatniej nadziei. Jest nią chłopiec, w którym odkryto zalążki niezwykłego geniuszu wojskowego. Czas nagli, a przyszłość dwóch cywilizacji spoczywa w rękach dziecka...
"Przygody Endera będą zdobywać nowych czytelników, kiedy dziewięćdziesiąt dziewięć procent książek pójdzie w zapomnienie".
Gene Wolfe
"Jedna z tych książek, które pojawią się raz na kilka lat, kiedy autorowi udaje się tak dobrać składniki, że powstaje prawdziwy eliksir magiczny".
Lech Jęczmyk
[Prószyński i S-ka, 2005]
|
|
| |
Kultowa powieść Carda powstała na podstawie opowiadania napisanego jeszcze w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Tak jak ono nagradzana i czytana jest przez wielu do dzisiaj. Po raz pierwszy w Polsce "Gra" pojawiła się w odcinkach w miesięczniku Fantastyka. Na pewno jest to książka, do której się wraca (tym bardziej, że ma ona swą kontynuację w postaci kolejnych części). Akcja rozgrywa się wokół tytułowej postaci i zagrażającej ludzkości groźby inwazji obcych. Losy tytułowego Endera, dziecka-geniusza, stratega i jednocześnie samotnego, a raczej celowo wyobcowanego przez dorosłych, budzi sympatię. Jest to postać na wskroś pozytywna. Zmuszany nieustannie do wysiłku, nie tylko fizycznego Ender musi pamiętać o grożącym mu niebezpieczeństwie ze strony rówieśników jak i dorosłych reprezentowanych przez dowództwo Floty. Jeśli choć raz przegra w Grze, straci wszystko, przyszłość swoją i całej ludzkości.
|
|
 |
Mały chłopiec ma stać się wybawcą Ziemi w obliczu ostatecznego zagrożenia ludzkości. Wybrany spośród wszystkich, obdarzony wyjątkowymi umiejętnościami i zdolnościami zostaje zabrany z dotychczasowego życia, od najbliższych. Tęskniąc za rodziną, szczególnie siostrą Valentine przechodzi kolejne etapy szkolenia. Ma stać się jedynym przywódcą zdolnym poprowadzić ku zwycięstwu.
To książka dla zupełnie innego pokolenia, niestety nie dla mnie. Książka dla miłośników gier komputerowych, którzy część duszy zostawili w komputerze. Ja do nich nie należę. Ale nie przeszkadza mi to powiedzieć, że postać Endera może polubić nawet taki laik jak ja. Okazuje się, że i w świecie gier jest miejsce na dobro, przyjaźń, sprawiedliwość i uczucia. Chętnie oddam książkę w ręce kogoś, u kogo zajmie na półce miejsce na dłużej.
|
