|   |
Już od pierwszych stron książka promienieje oryginalnością!
Główna bohaterka ma na imie Karolina. Nie jest to jedna z wielu postaci, o jakich możemy przeczytać, bowiem to 70-letnia kobieta z charakterem. Myślę, że temat książki najlepiej odda wiersz Jana Lechonia:
"Pytasz co w moim życiu"
Pytasz co w moim życiu z wszystkich rzeczy główną...
Powiem ci: śmierć i miłość - obydwie zarówno.
Jednej się oczu czarnych, drugiej - modrych boję.
Te dwie są me miłości i dwie śmierci moje.
Przez niebo rozgwieżdżone, wśród nocy czarnej,
To one pędzą wicher międzyplanetarny,
Ten wicher, co dął w ziemię, aż ludzkość wydała
Na wieczny smutek duszy, wieczną rozkosz ciała.
Na żarnach dni się miele, dno życia się wierci
By prawdy się najgłębszej dokopać istnienia -
I jedno wiemy tylko i nic się nie zmienia
Śmierć chroni od miłości, a miłość od śmierci.
|
|   |
Głowną bohaterką jest Karolina. Kobieta, która swoje dni młodości miała już dawno za sobą. Jednak mimo tego jest pełna życia i nie poddaje się nawet wtedy, gdy umiera jej mąż. Główna bohaterka nie wie, że w swoim zyciu zdąży jeszcze być kochaną i pokochać.
|
 |
Powieść o Karolinie i Mateuszu, starszym małżeństwie. On - kobieciarz i dusza towarzystwa, umiera nagle, ona - żyjąca przez całe życie w cieniu męża, przełykająca gorzkie łzy po każdorazowej zdradzie męża, dopiero po jego śmierci znajduje prawdziwą miłość i ukojenie. Urokliwa książka, gorąco zachęcam do lektury. Jest to pozycja o tyle niezwykła, że opowiada o ludziach u schyłku życia, o starości, chorobie, śmierci, a jednocześnie jest ciepła i optymistyczna.
|